عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبَانٍ الْكَلْبِيِّ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحِيمِ الْقَصِيرِ ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام ، قَالَ : ] « قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : كُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ ، وَكُلُّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ » . شرح : اين ، ظاهر است از شرح حديث هشتمِ اين باب . [ حديث ] سيزدهم اصل : [ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسى بْنِ عُبَيْدٍ ، عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمنِ ] عَنْ سَمَاعَةَ بْنِ مِهْرَانَ ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسى عليه السلام ، قَالَ : قُلْتُ : أَصْلَحَكَ اللَّهُ ، إِنَّا نَجْتَمِعُ فَنَتَذَاكَرُ مَا عِنْدَنَا ، فَلَا يَرِدُ عَلَيْنَا شَيْءٌ إِلَّا وَعِنْدَنَا فِيهِ شَيْءٌ مُسَطَّرٌ ، وَذلِكَ مِمَّا أَنْعَمَ اللَّهُ بِهِ عَلَيْنَا بِكُمْ ، ثُمَّ يَرِدُ عَلَيْنَا الشَّيْءُ الصَّغِيرُ لَيْسَ عِنْدَنَا فِيهِ شَيْءٌ ، فَيَنْظُرُ بَعْضُنَا إِلى بَعْضٍ وَعِنْدَنَا مَا يُشْبِهُهُ ، فَنَقِيسُ عَلى أَحْسَنِهِ ؟ فَقَالَ : « وَمَا لَكُمْ وَلِلْقِيَاسِ ؟ إِنَّمَا هَلَكَ مَنْ هَلَكَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِالْقِيَاسِ » . ثُمَّ قَالَ : « إِذَا جَاءَكُمْ مَا تَعْلَمُونَ ، فَقُولُوا بِهِ ، وَإِنْ جَاءَكُمْ مَا لَاتَعْلَمُونَ ، فَهَا » وَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلى فِيهِ ، ثُمَّ قَالَ : « لَعَنَ اللَّهُ أَبَا حَنِيفَةَ ؛ كَانَ يَقُولُ : قَالَ عَلِيٌّ وَقُلْتُ ، وَقَالَتِ الصَّحَابَةُ وَقُلْتُ » ثُمَّ قَالَ : « أَ كُنْتَ تَجْلِسُ إِلَيْهِ ؟ » فَقُلْتُ : لَا ، وَلكِنْ هذَا كَلَامُهُ . شرح : روايت است از سماعة بن مهران از امام موسى كاظم عليه السلام گفت كه : گفتم كه : خوشحال داراد تو را اللَّه تعالى ، به درستى كه ما شيعهء اماميّه ، جمع مىشويم يك جا ، پس گفتگو مىكنيم و به ياد هم مىآوريم آنچه را كه نزد ماست از جواب‌هاى مسائل كه از شما شنيده‌ايم ، پس وارد نمىشود بر ما مسأله‌اى ، مگر آن كه نزد ما در آن مسئله ، جوابى هست نوشته در كتاب‌هاى حديث ما ؛ و آن از نعمتى است كه اللَّه تعالى داده آن را به ما به سبب شما . بعد از آن گفتگو ، وارد مىشود بر ما مسئلهء سهلى كه نيست نزد ما در آن مسئله ، جوابى كه از شما صريح شنيده باشيم ، پس نگاه مىكند بعضى از ما سوى بعضى ديگر و عاجز مىشويم در آن ، و نزد ما از مسائلى كه از شما شنيده‌ايم جواب